Monthly Archives: Ιουλίου 2009

Οικογένεια σε κρίση

ISBN: 978-960-328-351-5
Σελίδες: 350
Συγγραφέας: ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΤΟΜΟΣ
Έκδοση: 1
Διαστάσεις: 14Χ20,5
Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Ακρίτας
210-5242010, 210-5245500, 210-9334554, 210-9314968
akritas@pkbooks.gr
Υποκατάστημα στο κέντρο της Αθήνας:
Στοά του Βιβλίου: Πεσμαζόγλου 5, 105 64 Αθήνα, τηλ. & fax.:210-3247678
Αγοράστε το online

(Κείμενο από την ιστοσελίδα των Εκδόσεων ΑΚΡΙΤΑΣ)

Οικογένεια σε κρίση - εξώφυλλο

Που βρίσκεται σήμερα ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας; Σημαντικοί πνευματικοί άνθρωποι της εποχής μας τοποθετούν ο καθένας το δικό του κομμάτι στο πολύχρωμο ψηφιδωτό των δύσκολων ανθρωπίνων σχέσεων.

Στον τόμο συμμετέχουν οι:
Mάρω Bαμβουνάκη, Mατθαίος Γιωσαφάτ, Γαλάτεια Γρηγοριάδου -Σουρέλη, αρχιμ. Mακάριος Γρινιεζάκης, Mαρία Δημητριάδου, Tρύφωνας Zαχαριάδης, Aγγελική Zούρα-Mαστρομιχαλάκη, π. Bασίλειος Θερμός, π. Aντώνιος Kαλλιγέρης, Eλένη Kαραγιάννη, Aλέξανδρος Kατσιάρας, π. Aνδρέας Kονάνος, Γιώργος Kόρδης, Πανωραία Kουφογιάννη-Kαρκανιά, Hλίας Λιαμής, Nτίνα Πετροπούλου, π. Σταμάτης Σκλήρης, Nτέμη Σταυροπούλου, π. Φιλόθεος Φάρος

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από το κείμενο της Μαρίας Δημητριάδου

Στις μέρες μας και στον κόσμο μας, όπου απώτατος σκοπός είναι η επίτευξη της ευτυχίας, εκδηλώνεται από πολλές πλευρές έντονο ενδιαφέρον για την οικογένεια και διατυπώνονται απόψεις για το πώς πρέπει να οικοδομηθεί αυτή.

Όλοι σχεδόν συμφωνούν, ότι μια οικογένεια πρέπει στο ξεκίνημά της να έχει και τους δυο γονείς, οι οποίοι πρέπει χωρίς άλλο να είναι αγαπημένοι και μονιασμένοι, και ασφαλώς σε κατάλληλη ηλικία – ει δυνατόν, πάνω από 25 χρόνων ώστε «να έχει πήξει το μυαλό», να έχουν τελειώσει τις σπουδές, να έχουν βρει τι δουλειά θα κάνουν κτλ. Επίσης, ότι η οικογένεια πρέπει να έχει υποστηρικτικό περιβάλλον γύρω της, αλλά και κάποια οικονομική άνεση, η οποία θα καθορίσει και τον αριθμό των παιδιών που θα γεννηθούν. Και βέβαια ότι σε κάθε εγκυμοσύνη πρέπει να γίνονται οι απαραίτητοι ιατρικοί έλεγχοι, ώστε στην οικογένεια να προστίθενται μόνο υγιή μέλη, και όχι «παιδιά με πρόβλημα».

Και ακόμα κι αν έχουν συλληφθεί υγιή παιδιά, είναι καλύτερο να μην γεννηθούν καθόλου αν οι γονείς δεν είναι έτοιμοι να παίξουν και οι δυο σωστά το ρόλο τους, αν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα, και γενικά αν δεν πληρούνται οι προαναφερόμενες προϋποθέσεις. Γιατί σύμφωνα με το σκεπτικό που αναφέρθηκε, χωρίς αυτέςη οικογένεια δεν θα αντέξει, και ακόμα κι αν αποφύγει τη διάλυση, η οικογενειακή ζωή θα στερείται «ποιότητας». Εδώ η έλλειψη ποιότητας μπορεί να σημαίνει από μια ζωή όλο ρουτίνα, βαριεστημάρα και συμβιβασμούς, μέχρι έντονη δυστυχία και ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία θα οδηγήσουν σε κακοποίηση, παραβατική συμπεριφορά, χρήση ναρκωτικών κτλ. κτλ.

Παρότι εκτιμώ τις προσπάθειες για βελτίωση της ζωής και για πρόληψη διάφορων λαθών, αυτές οι θεωρητικές συμβουλές δεν μπορούν να με αγγίξουν τόσο, όσο οι πραγματικοί, οι ζωντανοί άνθρωποι που έχω γνωρίσει, οι οποίοι βίωσαν και ξεπέρασαν δυσκολίες μέσα στις οικογένειές τους. Μάλιστα, τολμώ να πω ότι κάποιες φορές στην προσπάθειά μας να προλάβουμε κάτι που μας φαίνεται κακό, μια διαφαινόμενη «κρίση στην οικογένεια», προκαλούμε εμείς κακό άθελά μας. Και θα σας πω γιατί με παραδείγματα…» (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΜΟ)

Advertisement

Σχολιάστε

Filed under 2009, Άμβλωση, Κοινωνία, Συλλογικό έργο, Σχέσεις των δύο φύλων, οικογένεια

Οι περιπέτειες του Πελαργούλη

Τίτλος: Οι περιπέτειες του Πελαργούλη
Συγγραφέας: Δημητριάδου, Μαρία
Εκδόσεις: Αρμός
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Σελίδες: 64
Μέγεθος: 17χ12
ISBN: 978-960-527-443-6
Α΄Έκδοση: Απρίλιος 2008
Κεντρική διάθεση: «Αρμός», Μαυροκορδάτου 11, 106 78, Αθήνα
Tηλ.: 210 3304 196, 210 3830 604
Fax: 210 3819 439

Ξεκινά άλλη μια μέρα, όπου ο Πελαργούλης θα παραδίδει μωρά στις μαμάδες τους από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Όμως δεν θά ‘ναι μέρα ήσυχη και στρωτή, θα είναι γεμάτη περιπέτειες και απρόοπτα, όπως έχει συμβεί τόσες άλλες φορές… Ο Πελαργούλης μας θα πρέπει να επιστρατεύσει όλη του την αγάπη, όλη του την υπομονή κι όλη του την ευρηματικότητα για να φέρει σε πέρας την αποστολή του με επιτυχία. Θα τα καταφέρει;

Ένα βιβλίο «αφιερωμένο σε όσους δέχονται με αγάπη ό,τι τους φέρνουν οι πελαργοί, και όσους βοηθούν τους πελαργούς να φέρουν σε πέρας με επιτυχία την αποστολή τους!»

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΤΕ ΑΝ:

  • θέλετε ένα καλό δώρο για παιδιά από 11 έως 111 χρόνων
  • είστε κι εσείς ένα τέτοιο παιδί
  • αγαπάτε τους πελαργούς
  • αγαπάτε τις μαμάδες και τα μωρά
  • απορείτε γιατί στο εξώφυλλο ο Πελαργούλης μεταφέρει και τη μαμά, αντί για το μωρό σκέτο

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΤΕ ΑΝ:

  • δεν ισχύουν τα παραπάνω για σας

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Επιτέλους κρατάμε στα χέρια μας ένα βιβλίο, που μιλάει στα παιδιά με τρόπο πρωτότυπο, και συνάμα έξυπνο και κατανοητό, για πράγματα που συχνά είναι δύσκολο να τους εξηγήσουμε: από τις προσωπικές ευθύνες του ανθρώπου όσον αφορά το σεξ και την τεκνογονία, μέχρι το πρόβλημα της θεοδικίας. Και όλα αυτά με ύφος δροσερό, συναρπαστικό και προσιτό, γεμάτο ζωντάνια και χιούμορ, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα των συμβόλων, τις περιπέτειες και τα απρόβλεπτα, που τόσο γοητεύουν τα παιδιά, και τη γνωστή σε όλους φιγούρα του πελαργού, που μεταφέρει μωρά.

Αποτελεί πολύτιμο βοήθημα για τον γονέα, το δάσκαλο, τον κατηχητή, που θέλουν ν’ αγγίξουν την καρδιά και να κινητοποιήσουν το νου παιδιών άνω των 11 ετών. Παράλληλα, μπορεί πολύ άνετα κι ευχάριστα να διαβαστεί και από μεγάλους, καθώς διαθέτει λογοτεχνική αξία και μεταφέρει τα μηνύματά του χωρίς εμπάθεια και ύφος κηρύγματος.

Πέραν του περιεχομένου, το σχήμα βοηθά ώστε να μπορούμε να το μεταφέρουμε παντού, η σελιδοποίηση είναι ιδιαίτερα καλαίσθητη, και το εξώφυλλο εκπλήσσει ευχάριστα με την πρωτοτυπία του σχεδίου.

http://www.oodegr.com/oode/biblia/kritiki/pelargoulis1.htm

ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΕΛΑΡΓΟΥΛΗ ONLINE!
  perizitito.gr  
allbooks.gr paper-bookland.gr lemoni.gr
     

Σχολιάστε

Filed under 2008, Άμβλωση, Θεολογία, Κοινωνία, Λογοτεχνία, Λογοτεχνία για εφήβους, Παιδικά, Σχέσεις των δύο φύλων

Αλίκη, η μικρή μαμά

Τίτλος: Αλίκη, η μικρή μαμά
Συγγραφέας: Δημητριάδου, Μαρία
Εικονογράφηση: Λεονταρίδου, Μαριάννα
Εκδόσεις: Μορφή Εκδοθήτω
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Σελίδες: 112
ISBN: 960-89241-0-3
Α΄Έκδοση: Ιούνιος 2006

Η Αλίκη είναι μαθήτρια της τρίτης Λυκείου που θα κλείσει σε τρεις μήνες τα δεκαοχτώ, κι ετοιμάζεται πυρετωδώς για τις εισαγωγικές εξετάσεις. «Από μικρή ονειρευόμουν να φτιάχνω σπίτια, που μέσα θα μένουν άνθρωποι» λέει. «Θέλω να τα φτιάχνω στερεά και όμορφα, να δίνουν στους κατοίκους τους χαρά. Θα μ’ άρεσε να φτιάχνω και γέφυρες… ωραίες γέφυρες, που να περνούν πάνω από ποτάμια».

Η Αλίκη είναι μαχητική, αλλά και ρομαντική. Πιστεύει «ότι η αληθινή αγάπη κρατάει για πάντα… κι ότι ο άνθρωπος δεν είναι κάτι που μπορείς να βαρεθείς, όπως βαριέσαι ένα φαγητό ή μια ταινία».

Όμως εντελώς ξαφνικά κι ενώ είναι έτοιμη για τις εισαγωγικές εξετάσεις, διαπιστώνει ότι ίσως να είναι έγκυος. Κάτι που ποτέ δεν είχε υπολογίσει ούτε εκείνη, ούτε ο Δημήτρης, το αγόρι της… κάτι που αν ισχύει τους βρίσκει απροετοίμαστους, σε μια δύσκολη και κρίσιμη φάση της ζωής τους.

Είναι, ή δεν είναι έγκυος τελικά; Κι αν είναι πώς πρέπει να το αντιμετωπίσει; Όλοι οι φίλοι της λένε ότι πρέπει να κάνει άμβλωση, και οι γονείς της ξέρει καλά ότι θα της πουν το ίδιο. Εκείνη δεν ξέρει αν είναι σωστό να το κάνει, ούτε με ποιον τρόπο θα το αποφύγει, ξέρει μόνο ότι δεν το θέλει με τίποτα. Κι εκεί αρχίζουν όλα! Αντοχές κι αισθήματα δοκιμάζονται, μυστικά αποκαλύπτονται, οι άνθρωποι φωτίζονται λες από καινούργιο φως, που τους δείχνει τελείως διαφορετικούς απ’ ότι τους θεωρούσε η Αλίκη. Θα μπορέσει άραγε να βρει το δρόμο της μέσα από όλα αυτά, θα καταφέρει να ισορροπήσει εσωτερικά, ν’ αποφασίσει τι είναι το πιο σωστό να κάνει, και να το κάνει;

Μια ιστορία για την ελευθερία, την αγάπη, τη θυσία.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

1

Διάβασα την «Αλίκη» σχεδόν απνευστί. Οι εντυπώσεις μου: μια εξαίρετη νουβέλα -εξαίρετη!- απολύτως κατάλληλη για εφηβικό κοινό, αλλά και για γονείς εφήβων. Αν ήμουν υπουργός Παιδείας, θα το έκανα δώρο στους μαθητές (και τα αγόρια)… μάλλον καθώς θα τελείωναν το γυμνάσιο.
Χωρίς ηθικισμούς και διδακτισμούς, προσγειωμένη, ρεαλιστική, καθώς και βαθιά Ηθική (όχι ηθικιστική) και Αληθινή. Επίσης τρομερά καλογραμμένη, με σπουδαίο προσόν την αφήγηση σε 1ο πρόσωπο, καταλληλότατη για ψυχαγωγία (με την κοινή έννοια), αφού ποτέ δεν «βαραίνει» επικίνδυνα για τον αναγνώστη, αλλά ταυτόχρονα παραμένει ώς το τέλος ενδιαφέρουσα και περιπετειώδης.
Ως πρότυπο χαρακτήρα η Αλίκη είναι άπαιχτη.
Τέλος, μου έκανε πολύ θετική εντύπωση η τόλμη του βιβλίου, να παρουσιάζει τους κακότροπους και εν πολλοίς υποκριτές «ευσεβείς», καθώς και να αναπτύσσει διά μακρών την επιχειρηματολογία υπέρ των εκτρώσεων, από πλευράς είτε των «θιγόμενων» γονιών είτε της καλοπροαίρετης φεμινίστριας καθηγήτριας.
Εύγε και καλή δύναμη στη συγγραφέα!

Θεόδωρος Ρηγινιώτης
μέλος του Δ.Σ. του Παγκρητίου Συνδέσμου Θεολόγων

2

Πρόκειται για ένα βιβλίο σημαντικό, που δίνει με μυθιστορηματικό τρόπο περιστατικά βγαλμένα από την ίδια την ζωή. Δεν θα βρείτε εδώ τον γνωστό δυτικού τύπου «ηθικισμό», ούτε την (προβαλλόμενη ως πρότυπο…) υποκρισία ανθρώπων περιχαρακωμένων, μακριά από την προβληματική των παιδιών μας. Τα προβλήματα αντιμετωπίζονται ρεαλιστικά και με αγώνα, οι καταστάσεις δεν ωραιοποιούνται. Είναι ένα μυθιστόρημα, το οποίο κατηχεί το παιδί, στις ευθύνες και την πραγματικότητα μίας εγκυμοσύνης σε μικρή ηλικία.
Το βιβλίο, πέρα από την ψυχαγωγία, δίνει πολύτιμες πληροφορίες μέσα από τα κείμενα, για το πώς να αντιδράσει μία νέα κοπέλα και ο σύντροφός της, όταν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα μιας τέτοιας κατάστασης. Μέσα από το μυθιστόρημα, γίνεται και ένας «οδηγός» πρακτικών λύσεων των προβλημάτων που αντιμετωπίζονται. Μιλάει την γλώσσα των εφήβων και παρουσιάζει την πραγματικότητα στην οποία ζουν, με ειλικρίνεια, και παράλληλα τους δείχνει την πόρτα της Εκκλησίας, ως την πραγματική λύση στα αδιέξοδά τους. Αλλά αυτό το κάνει χωρίς ψευτο-κηρύγματα και ανόητα ηθικιστικά λογύδρια, χωρίς κατάκριση, αλλά με κατανόηση παρουσιάζοντας μια ρεαλιστική ιστορία, που μπορεί να συμβεί στους περισσότερους εφήβους σήμερα. Είναι σημαντικό, πως το βιβλίο μαθαίνει στον/στην έφηβο την υπευθυνότητα, και τον/την προκαλεί να αντιδράσει στο κοινωνικό κατεστημένο, που θεωρεί τον φόνο ενός εμβρύου κοινωνική αναγκαιότητα. Έρχεται σε αντιπαράθεση και με όλους εκείνους τους φαρισαίους γονείς, φίλους, συγγενείς και καθηγητές που μπροστά στις βλέψεις τους, δεν υπολογίζουν καθόλου τα παιδιά και τα σπρώχνουν οπουδήποτε, για να μην «χάσουν τον ύπνο τους». Και όλα αυτά τα κάνει με μία γλώσσα ευγενική, με ένα τρόπο βαθειά αγαπητικό και όμορφο. Ένα βιβλίο ανατρεπτικό και συνάμα γλυκό και ευχάριστο, με απλή πλοκή χωρίς περιττές λεπτομέρειες.
Πρόκειται για ένα βιβλίο-κόσμημα, ένα βοήθημα για όσους θέλουν να ενημερώσουν εφήβους (και όχι μόνο…) για το καυτό κοινωνικό θέμα των εκτρώσεων, αλλά και για τους κατηχητές. Μας θυμίζει ξανά, πως έχουμε χάσει την ειλικρίνειά μας. Πολύ όμορφη είναι και η εικονογράφηση του, η οποία έχει γίνει από την κα Μαριάννα Λεονταρίδου.

ΘΩΜΑΣ Φ. ΔΡΙΤΣΑΣ (http://www.oodegr.com)

Είπαν ακόμη για την «Αλίκη»:

  • Εξαιρετικό! Ευκολοδιάβαστο, με απλή πλοκή χωρίς πολλές σάλτσες και λαδερά. Κατ’ ευθείαν στο στόχο!!!
  • Πολύ ωραίο! Καλύπτει πάρα πολλές πραγματικές καταστάσεις & συμπεριφορές, ενώ δίνει πραγματικές, πολύτιμες οδηγίες για όποιον βρεθεί σε αυτή την θέση. Προσωπικά θα χαιρόμουν να υπάρξει και συνέχεια αυτής της όμορφης περιπέτειας…
  • Όταν αρχίσεις να το διαβάζεις, δεν θες να σταματήσεις αν δεν το διαβάσεις όλο!
  • Ωραίο, στρωτό ύφος, σωστά ελληνικά, σφιχτή πλοκή, αλήθειες που μένουν…
  • Πολύ ωραίο, πολύ φρέσκο, πολύ εφηβικό.
  • Ένα βιβλίο όλο ειλικρίνεια, που δεν κουράζει και δεν κολακεύει .
  • Ενθουσιάστηκα τόσο, που έτρεξα ν’ αγοράσω είκοσι αντίτυπα για δώρα! Εύχομαι να το διαβάσουν όλοι – όχι μόνο κορίτσια και αγόρια, αλλά και γονείς. Είναι για όλες τις ηλικίες.

Η ΑΛΙΚΗ 12η ΣΤΗ ΒΡΑΧΕΙΑ ΛΙΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ!

Από τις ιστοσελίδες του Υπουργείου Πολιτισμού,

http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=13690

17/12/2007

«Από τη Διεύθυνση Γραμμάτων της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του ΥΠΠΟ ανακοινώνονται τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας Παιδικού Βιβλίου, που αφορούν στις εκδόσεις 2006, στα οποία κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου από τον «βραχύ κατάλογο» των υποψηφίων για βράβευση έργων, μετά από επανειλημμένες συνεδρίες και συζητήσεις, ως ακολούθως:

Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού βιβλίου

· Το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία, εξ ημισείας, στην κα Κατερίνα Πλασσαρά για το βιβλίο της με τίτλο «Η δική μας Λάση», Εκδόσεις «μικρή ΜΙΛΗΤΟΣ» και στον κο Αντώνη Δελώνη για το βιβλίο του με τίτλο « Αγαπώ μια γάτα, εντάξει;», Εκδόσεις «Ψυχογιός».

Ο βραχύς κατάλογος* παιδικών λογοτεχνικών βιβλίων (δημοσιευμένων το έτος 2006 και κατατεθειμένων στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας), από τον οποίο επελέγησαν τα ανωτέρω βραβεία είναι ο ακόλουθος:

1) «Αγαπώ μια γάτα, εντάξει;», συγγραφέας: Δελώνης Αντώνης, εκδ. Ψυχογιός.
2) «Η δική μας Λάση», συγγραφέας: Κατερίνα Πλασσαρά,
εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια, εκδ. Μικρή Μίλητος.
3) «Το παρανομύθι», συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου [και] Τερέσα Ινφάντε , εικονογράφηση: Δέσποινα Καραπάνου, εκδ. Παπαδόπουλος.
4) «Άλλοι καιροί Άλλα παιδιά», συγγραφέας: Άλκη Ζέη [και] Ζωρζ Σαρή, εικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη [και] Βάσω Ψαράκη, εκδ. Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.
5) «Η πεισματάρα Ρουμπίνη και άλλες ιστορίες», συγγραφέας: Στέλλα Βογιατζόγλου, εικονογράφηση: Ντενίς Λομ, εκδ. Πατάκης.
6) «Η δασκάλα που το κεφάλι της έγινε καζάνι», συγγραφέας: Σοφία Μαντουβάλου, εκδ. Πατάκης.
7) «Τα πουλιά στο χιόνι…» – : Μυθιστόρημα για παιδιά, συγγραφέας: Τούλα Τίγκα,
εκδ. Πατάκης.
8 ) «Μαγικό ρολόι», συγγραφέας: Μιράντα Βατικιώτη, εκδ. Ζαχαράκης.
9) «Η συμμορία του Τολέδο», συγγραφέας: Κυριάκος Μαργαρίτης,
εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας, εκδ. Ψυχογιός.
10) «Ως δια μαγείας», συγγραφέας: Μαρία Παπαγιάννη, εκδ. Πατάκης.
11) «Η κυρία Μίνα και η Άνοιξη», συγγραφέας: Χρήστος Μπουλώτης, εικονογράφηση: Φωτεινή Στεφανίδη, εκδ. Λιβάνης.
12) «Αλίκη, η μικρή μαμά», συγγραφέας: Μαρία Δημητριάδου, εκδ. Μορφή Εκδοθήτω.
13) «Ο Τριγωνοψαρούλης στον κόσμο των παράξενων ψαριών», συγγραφέας:
Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εικονογράφηση: Λήδα Βαρβαρούση, εκδ. Πατάκης.
14) «Τάλως, ο χάλκινος γίγαντας της Κρήτης», συγγραφέας: Λίτσα Ψαραύτη, εικονογράφηση: Μαρίνα Μαρκολίν, εκδ. Πατάκης.
15) «Αχ, αυτός ο Όμηρος!», συγγραφέας: Γιάννης Ρεμούνδος, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
16) «Οι φίλοι», συγγραφέας: Μάκης Τσίτας, εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ.
17) «Ένα αγγελάκι στα Εξάρχεια», συγγραφέας:Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, εικονογράφηση: Λιάνα Δενεζάκη, εκδ. Ψυχογιός.
18) «Τα παιδιά των φυλαχτών», συγγραφέας: Γιώργος και Κλαίρη Προκοπίου, εικονογράφηση: Ελιάννα Προκοπίου, εκδ. Κέδρος.
19) «Το βουνό ψάχνει –Συναντώντας τον Ηράκλειτο», συγγραφέας: Μαρία Αντωνάτου, εκδ. Παπαδόπουλος.
20) «Κολυμπώντας στα βαθιά», συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη,
εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου, εκδ. Παπαδόπουλος.
21) «Μελλόντια, το κορίτσι που γεννήθηκε στο μέλλον», συγγραφέας: Βούλα Μάστορη, εκδ. Πατάκης.
22) «Ο μάγος του Όζοντος», συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου,
εικονογράφηση: Νίκος Μαρουλάκης, εκδ. Μίνωας.»

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετκά και με τα υπόλοιπα βραβεία δείτε τη σχετική σελίδα του ΥΠΠΟ, http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=13690

*Τα 22 βιβλία του «Βραχέος καταλόγου» επελέγησαν ανάμεσα από 500 περίπου παιδικά βιβλία που εκδόθηκαν το 2006.

Σχολιάστε

Filed under 2006, Άμβλωση, Κοινωνία, Λογοτεχνία, Λογοτεχνία για εφήβους, Σχέσεις των δύο φύλων, οικογένεια

Για τη μετάνοια, την αγάπη και την προσευχή – Ιερομονάχου Διονυσίου Βογλού

Συγγραφέας: Διονύσιος Βογλός, Ιερομόναχος
Εκδοτικός Οίκος: Εγρήγορση
Έτος έκδοσης: 2003
Σελίδες: 141
Διαστάσεις: 21×14
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω, Αγίας Φιλοθέης 17 Αθήνα Tel (+30) 210 33 11 747Fax (+30) 210 33 11 746
Αγοράστε το online  

Για την αγάπη, τη μετάνοια και την προσευχή - εξώφυλλο

Από την ιστοσελίδα της επιμελήτριας: «Το βιβλίο περιέχει τρία έργα του μακαριστού ιερομονάχου Διονυσίου Βογλού, με τίτλο «Περί Μετανοίας κεφάλαια 100″, ‘»Περί αγάπης» και «Περί προσευχής», στο οποίο περιλαμβάνεται και το «Προσευχή και Μακαρισμοί». Προλογίζεται από τον πρωτ. Γεώργιο Μεταλληνό, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών, και περιέχει βιογραφικό του συγγραφέα από τον ιερομόναχο Αρσένιο Αργυρό, και μικρό γλωσσάρι θεολογικών εννοιών από τον τότε διάκονο, και τώρα ιερέα, Γεράσιμο Φακιώλα. Εδώ έχω κάνει την ηλεκτρονική σελιδοποίηση, την επιμέλεια και τη μακέτα εξωφύλλου.»

Απόσπασμα κειμένου οπισθοφύλλου: «Ο αναγνώστης, που εντρυφά με ζήλο στα πνευματικοασκητικά αυτά κείμενα, ενισχύεται στον πνευματικό του αγώνα, δεχόμενος τον πατερικό λόγο, μέσα από τον δίαυλο της καθαράς καρδίας του μακαριστού συγγραφέως. Συνιστώ το βιβλίο με όλη μου την καρδιά, περιοριζόμενος στη φράση: «Είναι αληθινά ψυχωφελές», με την έννοια ότι προσφέρει όχι διανοητικισμούς και «σοφίες» του κόσμου τούτου, αλλά την «άνω σοφίαν», όπως την βιώνουν και την ενσαρκώνουν οι πατερικοί μας οδηγοί στους αιώνες.» (Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών)

Σχολιάστε

Filed under 2003, Επιμέλεια, Θεολογία, Ορθοδοξία

Οι περιπέτειες της Ροδούλας και άλλα παραμύθια

Τίτλος: Οι περιπέτειες της Ροδούλας και άλλα παραμύθια
Εκδότης: Εγρήγορση
Συγγραφέας: Δημητριάδου, Μαρία Β.
Συγγραφέας: Γανωτής, Κωνσταντίνος Σ.
Εικονογράφηση: Δημητριάδου, Μαρία
Έτος Έκδοσης: 2003
Σελ.: 27
Εξώφυλλο: Σκληρό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 25χ18
Κεντρική διάθεση: Μορφή Εκδοθήτω, Tel (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει τις ιστορίες της Μαρίας Δημητριάδου «Οι περιπέτειες της Ροδούλας» και «Η αιχμάλωτη αρκούδα» και την ιστορία του Κώστα Γανωτή «Η Νύχτα και η Μέρα και πότε θ’ ανταμώσουν)».

Πριν τις ιστορίες υπάρχει μια εισαγωγή της Μαρίας Δημητριάδου για την πριγκίπισσα Γλώσσα, που εξοικειώνει τα παιδιά με το πολυτονικό.

Το βιβλίο συνοδεύεται από ομώνυμο CD το οποίο περιλαμβάνει τις ιστορίες αυτού του βιβλίου + τη «Συννεφένια» της Δέσποινας Μανούσκου – Μάλη. Λεπτομέρειες εδώ.

Κείμενο οπισθοφύλλου

Η πανέμορφη πριγκίπισσα Γλώσσα βάζει τα στολίδια της και μας μιλά για τις περιπέτειες που περνά η Ροδούλα, ενώ ο άντρας της ψάχνει για το πιο πολύτιμο πράγμα του κόσμου… μας διηγείται την ιστορία της αρκουδίτσας που χάνει την ελευθερία και την οικογένειά της… μας λέει για τη Μέρα και τη Νύχτα, δυο αγαπημένες αδερφές που πρέπει να χωρίσουν, για το καλό των αντρών τους και των υπηκόων τους…

Ας την ακούσουμε!

Σχολιάστε

Filed under 2003, Λογοτεχνία, Παιδικά, οικογένεια

Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος- Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Συγγραφέας: Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ
Μετάφραση: Δημητριάδου, Μαρία
Επιμελητής: Δημητριάδου, Μαρία
Έτος Έκδοσης: Α΄2000 Εγρήγορση, Β΄2006 και Γ΄2011 Μορφή Εκδοθήτω
Σελ.: 272
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω, Tel (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746


 

Από την ιστοσελίδα των εκδόσεων «Μορφή Εκδοθήτω»: «Ένα προφητικό βιβλίο με κείμενα για όλα όσα μας απασχολούν σήμερα, όπως η Νέα Εποχή, τά UFO, η νέα τάξη, η παγκόσμια θρησκεία, ο ινδουϊσμός, οι ειδωλολατρικοί θεοί και πολλά άλλα, γραμμένο διορατικώς πρίν 30 χρόνια. Ενα βιβλίο σταθμός, το οποίο γράφτηκε το 1976 και μέχρι το 1989 είχε αγοραστεί και διαβαστεί παράνομα στη Ρωσία, από περισσότερους από 40,000,000 ανθρώπους …»

Από την ιστοσελίδα της μεταφράστριας: «Είναι μια μετάφραση που τη χάρηκα ιδιαίτερα και για την ακρίβεια,Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος, εξώφυλλο 1ης έκδοσης το πρώτο βιβλίο που ήθελα τόσο πολύ να μεταφράσω και που θεώρησα ότι πρέπει οπωσδήποτε να κυκλοφορήσει στα ελληνικά. Πρωτοεκδόθηκε από τις εκδόσεις Εγρήγορση το Δεκέμβριο του 2000, και περιλάμβανε λεπτομερείς υποσημειώσεις και παραρτήματα που δεν έχει η αγγλική έκδοση. Σ’αυτή την πρώτη έκδοση είχα κάνει την ηλεκτρονική σελιδοποίηση, την επιμέλεια και το εξώφυλλο -το μαύρο που βλέπετε πρώτο εδώ δεξιά.

Η δεύτερη έκδοση έγινε από τον εκδοτικό οίκο «Μορφή εκδοθήτω», το Δεκέμβριο του 2006. Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος, εξώφυλλο 2ης έκδοσηςΣτην έκδοση αυτή έχω επιμεληθεί τη μετάφραση πολύ πιο προσεκτικά απ’ ότι στην προηγούμενη, ενώ υπάρχει νέος επίλογος, μεταφρασμένος από την 5η αγγλική έκδοση, και ένα εξώφυλλο που φιλοτέχνησε η Σύλβια Βλάχου, είναι πολύ ωραιότερο από εκείνο που είχα φτιάξει εγώ, και μπορείτε να το θαυμάσετε κάτω από αυτό της 1ης έκδοσης.

 

Το βιβλίο περιέχει πολύτιμες πληροφορίες για τον Οικουμενισμό, τις λατρείες, τα UFO κ.α., και θεωρώ ότι πρέπει να διαβαστεί από όλους όσους θέλουν μια σφαιρική και σε βάθος ενημέρωση για τα θέματα αυτά.»

Σχολιάστε

Filed under 2000, 2006, Επιμέλεια, Θεολογία, Μετάφραση, Ορθοδοξία

Το αδελφάκι της Ελένης

Εκδότης: Εγρήγορση
Συγγραφέας: Δημητριάδου, Μαρία
Εικονογράφος: Δουλγέρη, Χριστίνα
Έτος Έκδοσης: 2000
Σελ.: 12
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 15χ16
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω,
Tel (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746
Αγοράστε το online

Το αδελφάκι της Ελένης - Εξώφυλλο

Περιγραφή: Στο βιβλίο της παιδικής σειράς «Καραβάκι», που κρατάτε στα χέρια σας, η μικρή Ελένη προετοιμάζεται να υποδεχθεί το αδελφάκι της και μαθαίνει πώς να βοηθά τη μαμά τώρα που είναι έγκυος.

Παρουσίαση στον ιστότοπο της συγγραφέως: «Ένα βιβλίο που προετοιμάζει τα παιδάκια που περιμένουν αδελφάκι.»

Σχολιάστε

Filed under 2000, Λογοτεχνία, Παιδικά, οικογένεια

Επιστροφή στην Ελευθερία – Κείμενα για το Μυστήριο της Εξομολόγησης

Εκδότης: Εγρήγορση
Συγγραφέας: Συλλογικό έργο
Επιμελητής: Δημητριάδου, Μαρία
Έτος Έκδοσης: 2000
Σελ.: 247
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 21χ14
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω, (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746

Επιστροφή στην Ελευθερία - Εξώφυλλο

Η τάση προς ελευθερία απασχολεί τον άνθρωπο από την αρχή της ιστορίας μέχρι σήμερα, δύο χιλιάδες χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού. Όμως πολλοί διαφωνούν ως προς το περιεχόμενό της, ενώ στην εποχή μας φαίνεται ότι η απουσία της είναι αισθητή.
Τελικά ποια είναι η χρήση και ποια η κατάχρηση της ελευθερίας; Υπάρχει κάποιος ή κάτι, που μπορεί να μας διδάξει τη σωστή της χρήση; Υπάρχει κάποιος δρόμος που να οδηγεί στην ελευθερία;
Ακόμα περισσότερο, υπάρχει κάποιος ή κάτι που να μπορεί να μας δώσει την ίδια την ελευθερία, που τόσο ποθούμε;
Το παρόν βιβλίο εξετάζει αυτά τα ερωτήματα σε σχέση με το μυστήριο της εξομολόγησης.

Το βιβλίο προλογίζει ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος κ. κ. Χριστόδουλος.
Τα κείμενα έχουν γράψει οι αρχιμανδρίτες: Αθανάσιος Αναστασίου, καθηγούμενος Ι. Μονής Μεγάλου Μετεώρου, Νεκτάριος Αντωνόπουλος, καθηγούμενος Ι. Μονής Σαγματά, Ιωαννίκιος Κοτσώνης, Ιερομόναχος Διονύσιος Βογλός, Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης
οι πρωτοπρεσβύτεροι: Γεώργιος Ευθυμίου, Κωνσταντίνος Καραϊσαρίδης, Στυλιανός Καρπαθίου, Γεώργιος Μεταλληνός, Σαράντης Σαράντος.

Από την ιστοσελίδα της Μαρίας Δημητριάδου: «Εδώ έχω κάνει την ηλεκτρονική σελιδοποίηση [της 1ης έκδοσης], την επιμέλεια και την παράθεση άλλων κειμένων, σχετικών με το περιεχόμενο του βιβλίου.»

Πρόλογος των εκδόσεων*

Από την αρχή της ιστορίας μέχρι τις μέρες μας, η έννοια της ελευθερίας απασχολεί έντονα τον άνθρωπο, είτε μιλάμε για ελευθερία προσωπική, εθνική, θρησκευτική, είτε για μια αφηρημένη αναφορά στην έννοια. Πολλοί προτιμούν να πεθάνουν παρά να ζήσουν χωρίς αυτήν. Είναιφανερό ότι η τάση προς ελευθερία είναι από ταστοιχεία που χαρακτηρίζουν τονάνθρωπο.

Φαίνεται όμως ότι, στην αρχή της τρίτης χιλιετηρίδας μετά Χριστόν, η έννοια της ελευθερίας έχει αλλάξει ριζικά στα  μυαλά πολλών ανθρώπων: Ενώ παλιότερα ήταν γενικά παραδεκτό ότι η ελευθερία κάποιου σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου, εδώ και χρόνια βρίσκουν οπαδούς επιχειρήματα που απηχούν το γνωστό νεοσατανιστικό δόγμα: «Κάνε ό,τι θέλεις, αυτός είναι ο νόμος«. Αρχικά κάποιος μπορεί να ξεγελαστεί νομίζοντας ότι πρόκειται για μια υπεράσπιση της ελευθερίας, αλλά τελικά πρόκειται για την καταστροφή της. Οι δυνατοί έχουν την ελευθερία να φέρονται στους αύνατους όπως θέλουν. Τα «μεγάλα ψάρια τρώνε τα μικρά», όπως και στο φυσικό κόσμο που είναι υποταγμένος στην αναγκαιότητα. Έτσι βλέπουμε μια πανίσχυρη στρατιωτική συμμαχία να καταστρέφει με βομβαρδισμούς μια μικρή χώρα και να σκοτώνει ανυπεράσπιστους πολίτες τάχα για την προάσπιση της ελευθερίας. Βλέπουμε κοινωνικά κινήματα να διεκδικούν το δικαίωμα στην έκτρωση, που σκοτώνει ανυπεράσπιστα αγέννητα παιδιά, στο όνομα της ελευθερίας των γονέων. Βρισκόμαστε δηλαδή μπροστά σε απαιτήσεις για νομιμοποίηση του νεοσατανιστικού αυτού δόγματος, για νομιμοποίηση της κατάχρησης της ελευθερίας.

Ωφελεί πραγματικά αυτή η κατάχρηση της ελευθερίας όσους την εφαρμόζουν ή μήπως τους υποδουλώνει περισσότερο; Κι αν αυτή είναι η κατάχρηση, ποια είναι η χρήση της ελευθερίας; Υπάρχει κάποιος ή κάτι, που μπορεί να μας διδάξει αυτή τη σωστή χρήση; Υπάρχει κάποιος δρόμος, που να οδηγεί στην ελευθερία; Ακόμα περισσότερο, υπάρχει κάποιος ή κάτι που μπορεί να μας δώσει την ίδια την ελευθερία, που τόσο ποθούμε;

Το παρόν βιβλίο ρίχνει φως σε αυτά τα ερωτήματα, εξετάζοντας το μυστήριο της εξομολόγησης ως δρόμο προς την ελευθερία. Παρατίθενται δέκα κείμενα γραμμένα από σύγχρονους πνευματικούς πατέρες οι οποίοι έχουν πείρα του μυστηρίου και ως εξομολόγοι και ως εξομολογούμενοι, και μοναχούς που ζουν μέσα στο εξομολογητικό κλίμα του Αγίου Όρους, του μεγάλου ιατρείου των ψυχών. Τα κείμενα προλογίζονται από τον Μακ. Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλο.

Η έννοια της ελευθερίας και το μυστήριο της εξομολόγησης είναι άρρηκτα δεμένες με το πρόβλημα των εκτρώσεων, τόσο από τη σκοπιά της πρόληψής τους, μια και άνθρωποι που συμμετέχουν ειλικρινά σε αυτό το μυστήριο αποφεύγουν τις εκτρώσεις, όσο και τη σκοπιά της ολοκληρωμένης ψυχικής θεραπείας των ανθρώπων που εμπλέκονται σ’ αυτές, είτε είναι γονείς, είτε γιατροί, είτε οποιοιδήποτε άλλοι.

Οπωσδήποτε όμως, η επιστροφή στην ελευθερία μέσω της εξομολόγησης δεν παύει να δίνει διέξοδο και στα υπόλοιπα προβλήματα του κόσμου μας, μια που όλα γεννιούνται από την παρά φύσιν κατάσταση δουλείας και παραμονής στην ενοχή, στην οποία εμμένει ο άνθρωπος.

Ευχόμαστε ολόψυχα η ανάγνωση του παρόντος βιβλίου να σπείρει τον πόθο για απόκτηση της γνήσιας, της πραγματικής ελευθερίας. Αυτής που, όπως και η αγάπη, δεν είναι απλώς μια αφηρημένη έννοια, αλλά ιδιότητα που χαρακτηρίζει ένα προσωπικό Ον. Της ελευθερίας που γνωρίζεται «από την κόψη του σπαθιού την τρομερή», από τη «δίστομη και κοφτερή ρομφαία» (Αποκ. 19:15), η οποία σταματά την υποδουλωτική δράση της αμαρτίας σταυρώνοντας τα πάθη μας, και όχι τους συνανθρώπους. Της ελευθερίας που λυτρώνει από τον πόνο και την ενοχή, τη φθορά και το θάνατο.

* Γραμμένος από την επιμελήτρια του τόμου.

Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επιστροφή στην Ελευθερία – Κείμενα για το Μυστήριο της Εξομολόγησης

Filed under 2000, Επιμέλεια, Θεολογία, Ορθοδοξία, Συλλογικό έργο

Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά – Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ

Εκδότης: Εγρήγορση Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά
Συγγραφέας: Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ
Μετάφραση: Δημητριάδου, Μαρία

Επιμέλεια: Δημητριάδου, Μαρία
Έτος Έκδοσης: Α΄έκδοση 1999, Β΄έκδοση 2004
Σελ.: 58
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 21χ14
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω,   Tel (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746

Εισαγωγή στην ελληνική έκδοση

Ο σημερινός Δυτικός άνθρωπος, που ζει μέσα σε συνθήκες υλικού ευδαιμονισμού, συχνά μπερδεύεται τόσο πολύ που φτάνει να πει, σαν τον άφρονα πλούσιο: «Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά, φάγε, πίε, ευφραίνου», λες και η ψυχή είναι κάτι που μπορεί να καταναλώσει υλικά αγαθά, και μάλιστα να χορτάσει μ’ αυτά την πνευματική της δίψα.

Όμως το μπούχτισμα των αγαθών δεν ικανοποιεί όλους τους ανθρώπους. Κάποιοι που υιοθέτησαν μια υλιστική νοοτροπία ή που ανατράφηκαν μέσα σ’ αυτήν, βλέπουν ότι η εικόνα της ευυποληψίας, η καλοπληρωμένη θέση εργασίας, οι υπερσύγχρονες συσκευές, η εύκολη πρόσβαση σε καταναλωτικά αγαθά και γνώσεις (που έχουν γίνει ένα αγαθό τέτοιου είδους), η εύκολη, τέλος, ικανοποίηση των σεξουαλικών τους επιθυμιών (συχνά σε βάρος των συνανθρώπων), δεν μπορούν να τους δώσουν αυτό που καλά καλά δεν ξέρουν τι είναι, ξέρουν όμως ότι τους χρειάζεται. Αρχίζουν, λοιπόν, να αναζητούν. Καθώς είναι άπειροι πάνω σε πνευματικά ζητήματα, γίνονται εύκολη λεία για κάποιους επιτήδειους, που έχουν εξασκηθεί ειδικά στην εξαπάτηση τέτοιων άπειρων πνευματικά ανθρώπων.

Ο συγγραφέας του παρόντος βιβλίου υπήρξε αναζητητής στη ζωή του, ώσπου αξιώθηκε να βρει Εκείνον που αναζητούσε – γιατί τελικά, δεν είναι κάτι, είναι κάποιος αυτός που αναζητάμε. Μάλιστα είναι Αυτός, του Οποίου τα χέρια μας έπλασαν, και που στ’ αλήθεια δεν θα βρούμε ανάπαυση αν δεν καταλήξουμε στην αγκαλιά Του. Η αναζήτηση δεν μπορεί να είναι ατέλειωτη κι ανέλπιδη, δεν μπορούμε να πετάμε όπως ο Ιπτάμενος Ολλανδός∙ αυτό θα ήταν αντίθετο στη φύση μας. Από τη στιγμή που θα αποφασίσουμε ότι θέλουμε να είμαστε δικοί Του, τότε η αναζήτηση μεταμορφώνεται σε αγώνα για να μην αδικήσουμε σε τίποτα τον Αγαπημένο, για να σταυρώσουμε τον παλιό άνθρωπο, ώστε να αναστηθεί ο καινούργιος, αυτός που θα φέρει την ομορφιά με την οποία τον στόλισε ο Θεός. η κίνηση, που ο Θεός μας έδωσε για να κατευθυνόμαστε προς Αυτόν όπως ένα βέλος προς τον στόχο του, συνεχίζεται προς τη σωστή κατεύθυνση και, καθώς συνεχίζεται από σκληρός κι αιματηρός αγώνας γίνεται χαρούμενη προσπάθεια.

Πριν μεταστραφεί στην Ορθοδοξία, ο π. Σεραφείμ Ρόουζ είχε ασχοληθεί εκτεταμένα με την ανατολική φιλοσοφία και υπήρξε μαθητής του γκουρού Alan Watts. Όταν έγινε Ορθόδοξος, απέκτησε πολύ βαθειά γνώση της Ορθόδοξης πνευματικότητας, με αποτέλεσμα τα βιβλία ου « Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος» και «Η μετά θάνατον ζωή» να είναι μέχρι σήμερα best seller στην Αμερική και στη Ρωσία. Ήταν λοιπόν αρμόδιος να επισημάνει σε ανθρώπους που είχαν απορρίψει την ιδέα ότι η ψυχή χορταίνει με φαγητά και ποτά, ότι καμμιά φορά διατηρούμε την νοοτροπία του καταναλωτή, παρ’ ότι πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε σε κάποιον πνευματικό δρόμο. Παράλληλα υπάρχει και η ψευδοπνευματικότητα, που παραμονεύει στην πορεία κάθε τέτοιας αναζήτησης, για να την κατευθύνει σε λάθος δρόμο. Η σύγχρονη υπεραγορά θρησκείας, που τότε, όπως και σήμερα, βρισκόταν σε ιδιαίτερη ακμή, προσφέρει πολλές εναλλακτικές λύσεις, πολλά πνευματικά φαγητά και ποτά σε ποικίλες συσκευασίες∙ πνευματικά «προϊόντα» που επιφανειακά μόνο ευφραίνουν – αν το κάνουν – την ψυχή του ανθρώπου, αλλά τον κρατούν μακριά από αυτό που πραγματικά του χρειάζεται: την Αλήθεια.

Την εποχή που έγινε η συγκεκριμένη ομιλία, ο κομμουνισμός (και ο εν πολλοίς παρόμοιος ναζισμός) δεν διεκδικούσαν πια την παγκόσμια εξουσία∙ είχαν παραδώσει τα ηνία σε ένα νέο, φαινομενικά ήπιο και ακίνδυνο κίνημα, που επαγγέλεται την ενδοσκόπηση και την παγκόσμια ειρήνη, και έκανε την πρώτη του δημόσια διακήρυξη το 1975. Πρόκειται για το κίνημα της Νέας Εποχής, που έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά των δυο προαναφερομένων κινημάτων (ολοκληρωτισμός, εξόντωση αντιφρονούντων κ.ά.) αλλά τα σερβίρει αρκετά διαφορετικά – για την ώρα τουλάχιστον. Το κίνημα της Νέας Εποχής βρίσκει πιστούς ανάμεσα σε ανθρώπους κουρασμένους από τον υλισμό, όπως επίσης και από την αντιχριστιανική συμπεριφορά των Χριστιανών του σήμερα. Στα πλαίσια του κινήματος διδάσκονται διάφορες απατηλές θεωρίες: Ότι ο Θεός και ο άνθρωπος έχουν την ίδια ουσία, ότι διάφοροι «θαυματουργοί» «ανθρωποθεοί» γκούρου μπορούν να μας οδηγήσουν με ασφάλεια στη θέωση με τις τεχνικές τους κ.ά.

Η αλήθεια για την καρδιά του ανθρώπου έχει διαστρεβλωθεί φρικτά στους χώρους της «Νέας Εποχής». Υποτίθεται ότι εκεί βρίσκεται ένα ενεργειακό κέντρο, που μπορεί να διεγερθεί κατάλληλα με γιόγκα, διαλογισμό και παρόμοιες μεθόδους, κάνοντας την καρδιά να γεμίσει από αγάπη. Διάφορες άλλοτε πολύπλοκες άλλοτε απλές τεχνικές «αφύπνισης του κέντρου της καρδιάς» διδάσκονται από «ειδικευμένους» δασκάλους, τις περισσότερες φορές έναντι αδρής αμοιβής.

Οι λατρείες και ομάδες της Νέας Εποχής που δρουν διεθνώς έχουν παραρτήματα και στην Ελλάδα∙ ο αριθμός των παραρτημάτων αλλά και των ντόπιων νεοεποχίτικων κινήσεων είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστεί, καθώς άλλωστε κάθε μέρα ξεφυτρώνουν καινούργιες. Τετρακόσιες σχεδόν από τις ομάδες αυτές τις ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη είναι επίσημα καταγεγραμμένες∙ μερικές από αυτές εμφανίζονται ως φιλοσοφικά σωματεία, άλλες ως φιλανθρωπικές οργανώσεις και άλλες κρύβουν κάτω από θρησκευτικό προσωπείο πολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς. Πολλοί πέφτουν θύματα των οργανώσεων αυτών∙ άλλοι πάλι περιφέρονται στο χώρο της λεγόμενης «αναζήτησης» παρακολουθώντας σχετικά σεμινάρια και ομιλίες, συχνά νωρίς να εντάσσονται σε κάποια από αυτές τις οργανώσεις ή ακόμα εντασσόμενοι πότε στη μία ομάδα και πότε στην άλλη. Πολλοί από το ακροατήριο της παρούσας ομιλίας του π. Σεραφείμ Ρόουζ κινούνταν σ’ αυτό το κλίμα.

Όμως ο Θεός, μέσα στην άπειρη αγάπη Του, δεν αφήνει το πλάσμα Του στο σκοτάδι∙ δεν παύει να ανακαλεί τον άνθρωπο στη σωστή σχέση μαζί Του, που συνεπάγεται τη σωστή σχέση με τον εαυτό του, το συνάνθρωπο και τον κόσμο. Η ανάκληση αυτή μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Μπορεί να γίνει και με μια ομιλία όπως αυτή. Ο Χριστός «ίσταται επί την θύραν και κρούει» (Αποκ. 3:20). Όσοι είναι από τα δικά Του πρόβατα, θα ακούσουν τη φωνή Του, και θα γίνει μια ποίμνη, με έναν ποιμένα (Ιω. 10:16,17).

«Και το Πνεύμα και η νύμφη λένε ‘Έλα’. Και εκείνος που ακούει, ας πει ‘Έλα’. Και εκείνος που διψά ας έρθει, κι εκείνος που θέλει, ας πάρει νερό ζωής δωρεάν» (Αποκ.22:17,18).

Η μεταφράστρια

Από την ιστοσελίδα της μεταφράστριας: «Είναι η πρώτη μου μετάφραση από τα Αγγλικά που εκδίδεται. Έχει γραφτεί από τον Αμερικανό ιερομόναχο Σεραφείμ Ρόουζ (Ρωσορθόδοξο), ο οποίος, όντας ανήσυχο πνεύμα, περιπλανήθηκε σε διάφορα «πνευματικά μονοπάτια» μέχρι να αναπαυθεί στην Ορθοδοξία. Βιβλίο λιτό, πολύ περιεκτικό, που όπως παρατήρησα, προβληματίζει και τους ανθρώπους που δεν είναι πιστοί. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εγρήγορση, και η Β΄ έκδοσή του προλογίζεται από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο.»

Σχολιάστε

Filed under 1999, 2004, Επιμέλεια, Θεολογία, Μετάφραση, Ορθοδοξία

Το Σώμα του Χριστού και ο κήπος των τέρψεων, κείμενα-μαρτυρίες για τις προγαμιαίες σχέσεις

Τίτλος: Το Σώμα του Χριστού και ο κήπος των τέρψεων, κείμενα-μαρτυρίες για τις προγαμιαίες σχέσεις
 
Σχεδιασμός-επιμέλεια: Δημητριάδου, Μαρία
Α΄ Έκδοση: 1999 Εκδότης: Εγρήγορση Σελ.: 167
Β΄ Έκδοση: 2008 Εκδότης: Μορφή Εκδοθήτω Σελ.: 165
ISBN (Β΄ Έκδοσης):  978-960-89241-8-5
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Μορφή Εκδοθήτω, Tel (+30) 210 33 11 747 Fax (+30) 210 33 11 746

Παρουσίαση από το Βήμα:

* Η σχέση του Χριστού με το σεξ, η ορθόδοξη ερωτική αγωγή και ο διάλογος για την αλλαγή της στάσης της Εκκλησίας όσον αφορά τη διατήρηση της παρθενίας πριν από τον γάμο. Στο βιβλίο «Το σώμα του Χριστού και ο κήπος των τέρψεων/ Κείμενα-μαρτυρίες για τις προγαμιαίες σχέσεις».

ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

– Ποια είναι η σχέση του Χριστού με το σεξ, και τι ρόλο έχει αυτό στη ζωή του ανθρώπου;
– Σε τι συνίσταται η Ορθόδοξη σεξουαλική αγωγή;
– Μπορούν οι λεγόμενες προγαμιαίες σχέσεις να χρησιμεύσουν ως προετοιμασία για το γάμο;
– Πώς σκέφτονται κι αισθάνονται γι’ αυτές τις σχέσεις οι άνθρωποι που τις ζουν;
– Μήπως είναι καιρός να αλλάξει η στάση της Εκκλησίας όσον αφορά τις προγαμιαίες σχέσεις, μια και είναι τόσο διαδεδομένες;
Αυτά και άλλα σχετικά θέματα εξετάζονται διεξοδικά και με σαφήνεια σ’ αυτό το βιβλίο.

Πρόκειται για συλλογική εργασία όπου γράφουν:

  • ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλος
  • οι αρχιμανδρίτες Γεώργιος Καψάνης, Αθηναγόρας Καραμαντζάνης, Ιωαννίκιος Κοτσώνης, Ιωάννης Κωστώφ
  • ο ιερομόναχος Διονύσιος Βογλός
  • οι πρωτοπρεσβύτεροι Γεώργιος Μεταλληνός, Σαράντης Σαράντος και Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στον περίφημο πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Ιερωνύμου Μπος «ο κήπος των τέρψεων», «η γη παριστάνεται σαν ένας απέραντος κήπος γεμάτος άνδρες και γυναίκες γυμνούς, ωχρούς, ανακατεμένους με αλληγορικά ζώα, τέρατα, αντικείμενα η φυτά στο στάδιο της μεταμορφώσεως, άνθη, καρπούς και πουλιά. Μορφές λεπτές και κομψές, περιορισμένες μέσα σε διαφανείς μεμβράνες, γειτνιάζουν με άλλες που δαγκώνουν γιγαντιαίους και τερατώδεις καρπούς και συμβολίζουν το δένδρο του κακού. Άλλες επιδίδονται στον χορό και στις ερωτικές απολαύσεις. Στο κέντρο της μικρής λίμνης, από μια πηγή ζωής αναβλύζουν οι τέρψεις, τα αρώματα, οι ηδονές. Οι αλληγορίες, τα σύμβολα, αφθονούν στο έργο αυτό, το οποίο με τη μορφή της παραβολής ερμηνεύει τη γήινη ζωή σαν ένα βασίλειο όπου θριαμβεύουν τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.» (Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Πινακοθήκη, σελ. 362).
Ο κήπος των τέρψεων ζωγραφίστηκε γύρω στο 1510, όμως περιγράφει πολύ παραστατικά και τη σημερινή βαβελική εποχή μας. Η γη έχει μεταβληθεί σε έναν παγκόσμιο κήπο των τέρψεων, που τώρα στα στενά γίνονται προσπάθειες να περισωθεί, ώστε οι ηδονές να συνοδεύονται από ποιότητα ζωής, χωρίς την απειλή κάποιας καταστροφής που θα βάλει τέλος σ’ αυτές. Οι σεξουαλικές σχέσεις χωρίς γάμο – που δεν είναι πάντα προγαμιαίες, αφού πολλοί θιασώτες τους δεν παντρεύονται ποτέ – ένας τρόπος τέρψης προσιτός στον καθένα, ανεξάρτητα από ηλικία, κοινωνική και οικονομική κατάσταση αλλά και καλές προθέσεις, έχει γίνει καθεστώς σ’ αυτόν τον μοντέρνο κήπο μας.

Κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, βιβλία, «επιστημονικές» θεωρίες, περιοδικά ποικίλης ύλης, ηγέτες αιρέσεων και παραθρησκειών (π.χ. ο Ινδός γκουρού Ραζνίς, που δίδασκε την ένωση με το θείο μέσω του σεξ) όλοι υποστηρίζουν την φυσικότητα, χρησιμότητα, αναγκαιότητα κ.λπ. των ελεύθερων σχέσεων. Ο νέος που δεν έχει τέτοιες σχέσεις, λένε, κινδυνεύει ψυχικά και σωματικά, και αλίμονο αν προχωρήσουμε σε γάμο χωρίς πρώτα να γλεντήσουμε τη ζωή μας ή έστω, χωρίς να «δοκιμάσουμε» τον/την σύντροφό μας! Συζητιέται επίσης η εισαγωγή σχολικών μαθημάτων που θα προετοιμάζουν κατάλληλα γι’ αυτές, ώστε η ηδονή να συμβαδίζει με καλή υγεία κ.λπ. Όποιος, όπως η Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν ακολουθεί αυτό το ρεύμα, χαρακτηρίζεται οπισθοδρομικός, εκτός τόπου και χρόνου, καταπιεστής, κομπλεξικός, εχθρός της ελευθερίας, της ζωής, της φύσης, του ανθρώπου, ακόμα και του … Θεού!
Παράλληλα, από παντού μας προσφέρονται «σοφές» συμβουλές σχετικά με την επιτυχία στις διάφορες παραμέτρους των προγαμιαίων σχέσεων: Πως θα χάσετε την παρθενιά σας, τι θα κάνετε όταν δεν έχετε στύση, πως θα ανακαλύψετε αν σας απατάει, πως θα τον κάνετε να ζηλέψει, πως θα τρέχουν όλοι (ή όλες) πίσω σας, πως θα κρατάτε αμείωτο το ενδιαφέρον, πως δεν θα μείνετε έγκυος, πως θα πάψετε να είστε έγκυος κ.λπ. Μέχρι και ιεράρχες βρέθηκαν, που εγκρίνουν τις προγαμιαίες σχέσεις, με την προϋπόθεση οι νέοι να μην αλλάζουν συντρόφους σαν τα πουκάμισα. Στον κήπο των τέρψεων το κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Τελικά όμως, πόσο τερπνή είναι η ζωή μέσα σ’ αυτόν τον κήπο; Πόση πραγματική χαρά κι ελευθερία υπάρχει στις λεγόμενες ελεύθερες σχέσεις; Γιατί η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού, είναι αρνητική απέναντί τους; Μήπως πρέπει να τις δεχθεί, μια και είναι διαδεδομένες; Μήπως είναι καιρός για μια επανατοποθέτηση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα; Αυτά και άλλα ερωτήματα εξετάζονται σ’ αυτό το βιβλίο, που μας ξεναγεί όχι μόνο στο αμπέλι του Θεού αλλά και στον κήπο των τέρψεων. Αντιπροσωπευτικοί στιχουργοί και ποιητές της γενιάς της σεξουαλικής επανάστασης και των επόμενων γενεών, οι οποίες αντιμετωπίζουν πια τις ελεύθερες σχέσεις σαν κάτι δεδομένο, σαν μια κατάκτηση, μας οδηγούν μέσω της τέχνης στα ενδότερα του κήπου των τέρψεων και στα ενδότερα της ψυχής τους.

Αντί επιλόγου

Η γενίκευση των ελεύθερων σχέσεων έχει άμεση σχέση και με την εξάπλωση των αιρέσεων, μια που η εφαρμογή των σχέσεων αυτών, ως παρά φύσιν κατάσταση, απομακρύνει το πνεύμα του Θεού, οπότε ο νους σκοτίζεται και γίνεται επιρρεπής στην πλάνη· από την άλλη, πολλοί εκπρόσωποι αιρέσεων και παραθρησκειών χρησιμοποιούν μια μελετημένη στάση απέναντι στο σεξ για να προσελκύσουν ανθρώπους που του δίνουν κεντρική θέση στη ζωή τους. Έτσι, γκουρού, οργανώσεις και «θεραπευτές» της «Νέας Εποχής» διδάσκουν σεξουαλική αλχημεία, ένωση με το θείο μέσω του σεξ (τάντρα γιόγκα) και τα παρόμοια, ενώ ψευτοχριστιανοί «προφήτες» εγκρίνουν και αποδέχονται τις ελεύθερες σχέσεις εις άγραν οπαδών. Τα δόγματα της μετενσάρκωσης και του κάρμα καθώς και η αστρολογία που βασίζεται σ’ αυτά, εισβάλλουν στη ζωή μας μέσω μανιώδους διαφήμισης από τα Μ.Μ.Ε. και τη γενικότερη προπαγάνδα της πανθρησκείας της «Νέας Εποχής», προσφέροντας ένα απροσδόκητο άλλοθι στους κατοίκους του κήπου: «Χωρίσαμε γιατί δεν ταιριάζανε τα ζώδιά μας», «Είμασταν ζευγάρι και στην προηγούμενη ζωή», «Του ανταπέδωσα το κακό που μου είχε κάνει σε προηγούμενη ζωή» και άλλα καταπληκτικά «επιχειρήματα», χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά από τους συνανθρώπους μας. Οι προεκτάσεις τέτοιων νεοεποχιτικών δογμάτων μετατρέπουν τον «κήπο των τέρψεων» σε «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» (άλλος πίνακας του Ιερωνύμου Μπος), καθώς «αιτιολογούν» από την ομοφυλοφιλία μέχρι την παιδεραστία και την αιμομιξία!
Ένας από τους λόγους που η παρθενία υποτιμάται σήμερα, είναι ότι ο άνθρωπος δεν αισθάνεται ότι έχει αξία απλά επειδή είναι άνθρωπος, αλλά εξαρτά την αυτοεκτίμησή του από τα πράγματα που μπορεί να επιτύχει. Ένα από αυτά είναι και το σεξ, στο οποίο, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα, θεωρεί ότι πρέπει να είναι πρωταθλητής, για να τα καταφέρει μέσα στο σκληρό ανταγωνισμό του κήπου. Όταν λοιπόν κάπου, κάποτε, με κάποιον (ή κάποια) καταλήξει σε γάμο, πρέπει να έχει διαμορφώσει ένα εξαιρετικό στυλ σεξουαλικής συμπεριφοράς· να τον (την) καταπλήξει με την πείρα που απέκτησε από την χρήση των «πρώην» (αγαπημένων και μη). Το ονομαζόμενο ως σεξουαλικό ταίριασμα θεωρείται από πολλούς σοβαρός λόγος γάμου· παράλληλα, ο άντρας και η γυναίκα που δεν διαθέτουν εμπειρίες, χρειάζονται «εξάσκηση» για να «αποδώσουν» στο… άθλημα. Μέχρι να αποδώσουν δεν έχουν πολλά να προσφέρουν, οπότε δεν προτιμώνται.
Από όσους αντιτίθενται σ’ αυτή την αφύσικη ηδονοθηρία της εποχής μας, κάποιοι συζητούν γι’ αυτήν με σοβαρά επιχειρήματα, ενώ άλλοι προσπαθούν να την καταστείλουν με τη βία. Παράδειγμα, το, μουσικό αρχικά, κίνημα του ορθού δρόμου (Straight)· ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στην Αμερική και σήμερα έχει οπαδούς σε όλες τις μητροπόλεις της. Δηλώνει αντίθετο στα ναρκωτικά, το ελεύθερο σεξ, το αλκοόλ και το κάπνισμα. Οι οπαδοί του ξυλοφορτώνουν ανηλεώς όσους επιδίδονται σ’ αυτά! Είναι μια ακόμα τρανή απόδειξη ότι όταν το καλό δεν γίνεται και καλά, μετατρέπεται σε κακό. Και το καλό γίνεται καλά μόνο εν Χριστώ.
Γι’ αυτό, κάθε προσέγγιση που γίνεται χωρίς πόνο ψυχής, χωρίς αγάπη, δεν έχει για τους αιχμαλώτους του κήπου καμμιά σημασία. Μόνο η βίωση του Χριστού μπορεί να βοηθήσει αυτούς, που δεν είναι κάποιοι εξωγήινοι αλλά σάρκα από τη σάρκα μας και οστό από τα οστά μας. Η τρομοκρατία, οι βερμπαλισμοί περί ηθικής, ακόμα και τα σοβαρά επιχειρήματα περί υγείας, δεν τους αγγίζουν. Τους ωθούν να διεκδικούν το «δικαίωμα στην ηδονή» να αγωνίζονται για να έχουν «ηδονή με ασφάλεια». Κι ακόμα, να απομονώνονται από όλους αυτούς που «δεν τους καταλαβαίνουν», φτάνοντας να προτιμούν κυριολεκτικά «ένα φριχτό τέλος από μια φρίκη δίχως τέλος». (Ναρκωτικά κ.ά.)
Όμως ο Χριστός μπορεί να τοποθετήσει την ηδονή στη σωστή διάσταση, σώζοντας τους «περιπεσόντας εις τους ληστάς». Τους κουρασμένους από την αμαρτία που συνεχίζουν να παίζουν, να ψάχνουν για μια νέα πόλη, και ν’ αργοπεθαίνουν μόνοι μέσα σε παράξενες ώρες με το αναπάντητο ερώτημα:

Που είναι οι γιορτές που μας υποσχέθηκαν;
Που είναι το κρασί, το καινούργιο κρασί;
(πεθαίνοντας πάνω στο κλήμα…)

Υπάρχουν οι γιορτές και το καινούργιο κρασί· είναι στο Σώμα του Χριστού, πολύ μακριά από τον κήπο των τέρψεων, τον κήπο της σκιάς του θανάτου. Κι όμως τόσο κοντά, όσο η μετάνοια.
Εκεί οι γιορτές δεν τελειώνουν. Εκεί ρέει το καινούργιο, το αιώνιο κρασί. Εκεί κανείς δεν πεθαίνει πάνω στο κλήμα, αλλά ζουν για πάντα όσοι σαν κλήματα στηρίχτηκαν πάνω στο Χριστό.
Εκεί, στο αμπέλι του Θεού, πέρα από τόπο και χρόνο… Τόσο μακριά από τον κήπο των «τέρψεων». Κι όμως τόσο κοντά, όσο η μετάνοια.

Από την ιστοσελίδα της Μαρίας Δημητριάδου: «Εδώ έχω κάνει την ηλεκτρονική σελιδοποίηση [της 1ης έκδοσης], την εισαγωγή, τον επίλογο και την παρουσίαση του κάθε κειμένου, καθώς και τη μετάφραση των στίχων από την αγγλική.»

Σχολιάστε

Filed under 1999, Επιμέλεια, Θεολογία, Κοινωνία, Ορθοδοξία, Συλλογικό έργο, Σχέσεις των δύο φύλων, Σεξ, Φιλοσοφία