Tag Archives: οδός Περικλέους

Η Νέα Γυναίκα

Τίτλος: Η Νέα Γυναίκα
Είδος: Θεατρικό έργο – Δράμα
Σελίδες: 86
Συγγραφέας: Καλλιρρόη Παρρέν
Νεοελληνική απόδοση: Μαρία Δημητριάδου
Σχέδιο εξωφύλλου: Μαρία Δημητριάδου
Διαστάσεις: Statement (13,97×23,59 εκ.)
Κεντρική διάθεση e-book: Εκδόσεις e-Istotropio
Αγορά: online

E-book με το θεατρικό έργο της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας Καλλιρρόης Παρρέν «Η Νέα Γυναίκα» σε νεοελληνική απόδοση. Το e-book περιλαμβάνει  λεπτομερειακή βιογραφία της Καλλιρρόης Παρρέν και τις κριτικές που πήρε το θεατρικό έργο, γραμμένες από τους Κωστή Παλαμά, Γρηγόριο Ξενόπουλο κ.α.

Απόσπασμα από τον πρόλογο της επιμελήτριας:

Το παρόν θεατρικό έργο βασίζεται σε άλλα έργα της Καλλιρρόης Παρρέν, όπως τα μυθιστορήματα «Η Χειραφετημένη» και «Η Μάγισσα». Πρωτοπαίχτηκε στο «Θέατρον του Συντάγματος» το Σεπτέμβριο του 1907 με πρωταγωνίστρια τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Συγκίνησε το κοινό και πήρε ευνοϊκές κριτικές, που παρατίθονται μετά το κείμενο. Κυκλοφόρησε τυπωμένο το 1908 «ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΠΑΡ. ΛΕΩΝΗ – Οδός Περικλέους 16».

Η νεοελληνική απόδοση είναι ίσως απαραίτητη ώστε το έργο να μπορεί να διαβαστεί χωρίς περισπασμό και να παιχτεί μπροστά σε σύγχρονο κοινό. Η γλώσσα του αρχικού κειμένου δεν είναι ακατανό­ητη στον σημερινό Έλληνα, όπως όμως επισημαίνει ο Κωστής Παλα­μάς, την εποχή που γράφτηκε ήταν ένα μείγμα δημοτικής και καθα­ρεύουσας και όχι καθαρή δημοτική. Παράλληλα περιέχει εκφράσεις που σήμερα ξενίζουν, κυρίως από τα γαλλικά (όπως «γκουτέ»). Για κάθε έκφραση που δεν συνηθίζεται σήμερα έχει προστεθεί υπο­σημείωση με επεξήγηση.

Παράλληλα, στην έκδοση αυτή έχουν γίνει κάποιες αλλαγές στην παρουσίαση του έργου, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι διορθώ­σεις με βάση το ίδιο το κείμενο. Για παράδειγμα, στην έκδοση του 1908 δεν αναφέρεται στα πρόσωπα του έργου ο Δημοσιογράφος, ενώ  αναφέρεται κάποιος «Γιάννης, γκαρσόνι ξενοδοχείου» που όμως δεν εμφανίζεται στο έργο, αλλά στη θέση του βλέπουμε στο ξενοδοχείο κάποιον «υπηρέτη». Στην έκδοση αυτή ο Δημοσιογράφος πα­ρου­­σιάζεται στα πρόσωπα, και ο «Γιάννης» περιγράφεται ως «υπάλ­ληλος ξενοδοχείου». Άλλες μικρές αλλαγές έχουν γίνει στα σημεία της στίξης και στην προσθήκη λέξεων που εννοούνται, ενώ στην Γ’ πράξη έχει ξεχωριστεί η 6η (στ΄) σκηνή, που αρχίζει με την αναχώρηση της Ελένης και την εμφάνιση της Μαρίας, και στην έκδοση του 1908 παρουσιάζεται ως ενωμένη με την 5η.

Το έργο αυτό, ανεξάρτητα από τη δραματική του αξία, είναι και από πραγματολογική άποψη πολύτιμο για τον αναγνώστη. Κατ’ αρχήν δίνει – κατά γενική ομολογία των συγχρόνων του συγγραφέων – μια πιστή αναπάράσταση των οικογενειακών σχέσεων της εποχής που περιγράφει, αλλά και τις ιδέες πο αποτέλεσαν το θεμέλιο του σύγχρονου φεμινισμού: ιδέες για μόρφω­ση κι εργασία των γυναικών, που θα έχουν την επίβλεψη του νοικοκυ­ριού χωρίς να είναι εγκλωβισμένες μέσα σε αυτό και «όποτε μπορούν» θα εργάζονται. Γυναικών που θα έχουν στάση συντροφική κι όχι ανταγωνιστική προς τον άντρα, και θα εργάζονται για την ανάπτυξη των ταλέντων τους, την ενίσχυση του σπιτικού τους και τη βοήθεια προς τους συνανθρώπους, κι όχι απλά για την κάλυψη προ­σωπικών οικονομικών επιδιώξεων. Συναντάμε επίσης τον ενθου­σιασμό της εποχής για τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, διάφορες ιατρικές ιδέες για την κληρονομικότητα και άλλα χρήσιμα στοιχεία.

Ακόμα κι αν κανείς δεν συμφωνεί με τις αρχές της Καλλιρρόης Παρρέν ή δεν ενδιαφέρεται να ανεβάσει το έργο αυτό στο θέατρο, είναι καλό να γνωρίζει το κλίμα της εποχής εκείνης κατά την οποία εξαπλώθηκε στον ελληνικό χώρο το φεμινιστικό κίνημα.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τη σελίδα 49 (από 87) σε νέο παράθυρο.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under 2010, e-book, Επιμέλεια, Θέατρο, Λογοτεχνία, Μετάφραση, Σχέσεις των δύο φύλων